Nieuws
30-01-2012 | Klassenwerk
Onder deze titel brengt de PZC een serie over jongeren uit Zeeuws Vlaanderen die al dan niet zijn weggetrokken.
Vier jongeren, afkomstig uit Zeeuws-Vlaanderen, proberen aan de hand van hun klassenfoto’s daarop antwoord te krijgen van hun oud-klasgenoten.
Op zaterdag 28 januari was Anoek de Gardeijn (22 jaar) als eerste aan het woord in de PZC. Zij probeert haar oud-klasgenoten van het Zwin College te traceren voor deze rubriek.
‘ Eerst werk, dan de locatie’
Officieel woon ik niet meer in Zeeuws Vlaanderen. Op mijn achttiende verhuisde ik van Breskens naar Gent om journalistiek te studeren. Die stad vond ik geweldig, maar het Belgische onderwijs viel tegen. Daarom besloot ik in Tilburg opnieuw te beginnen met dezelfde opleiding in Nederland. Inmiddels ben ik aan het afstuderen en dat doe ik weer deels in België. Ik loop stage bij het NOS Journaal. Niet op de redactie in Hilversum, maar in Brussel. Ik hoor dus al een tijdje bij de groep van jongeren die is weggetrokken.
Toch is en blijft Zeeuws-Vlaanderen mijn favoriete regio. Bijna elk weekend ben ik er te vinden. De stad trekt me, maar ik vind het altijd heerlijk om er in het weekend weer aan te kunnen ontsnappen. Er zijn zoveel dingen die ik mis aan Zeeuws-Vlaanderen wanneer ik er niet ben. Het inademen van schone lucht, de rust, het dialect en het fatsoen dat de mensen er nog hebben. Het overkomt me in Tilburg te vaak dat buschauffeurs of winkelpersoneel in plaats van je te begroeten alleen maar chagrijnig voor zich uit staren. In Brussel word ik gek van de enorme hoeveelheid zwervers en bedelaars. Ik kan genoeg redenen bedenken waarom ik liever in Zeeuws-Vlaanderen zou wonen.
Maar ik woon er niet en ben het voorlopig ook niet van plan. Er zijn nou eenmaal andere dingen die ik graag wil, die ik nog liever wil. Ik vind mijn studie fantastisch en zou dat voor geen Zeeuws-Vlaanderen willen missen. Als ik straks ben afgestudeerd, dan wil ik ook een baan vinden die ik fantastisch vind.
Dat is het belangrijkste, de locatie komt op de tweede plaats. Misschien denk ik er over een paar jaar heel anders over; wat dat betreft kan het nog alle kanten op.
Ik ben erg benieuwd naar de keuzes die mijn oud-klasgenoten van het Zwin College hebben gemaakt. Een enkeling spreek ik nog regelmatig, maar er staan ook mensen op mijn klassenfoto die ik de afgelopen jaren nauwelijks heb gezien. Hoe is het hen vergaan? Wie is er nog aan het studeren en reist net als ik nog heen en weer? En wie is al definitief ergens neergestreken, ergens ver weg of misschien toch gewoon in Zeeuws-Vlaanderen?